اگر از خودتان میپرسید که «چرا بیدلیل اینقدر عصبانی هستم؟» احتمالاً در حال تجربهی تأثیر تجمعی عوامل استرسزای پنهان هستید. اگرچه به نظر میرسد که به خاطر هیچ چیز عصبانی میشوید، اما تقریباً همیشه یک عامل محرک اساسی وجود دارد، چه قند خون پایین، کمبود خواب یا مشکلات سلامت روان. در اینجا به شما کمک میکنیم تا بفهمید چه چیزی در پشت خشم ناگهانی «بیدلیل» نهفته است.
عصبانی شدن مکرر بر سر چیزهای کوچک میتواند نشانهای از مشکلات سلامت روان، اختلافات زناشویی یا سایر مشکلات زمینهای باشد.
ذهن آگاهی، نوشتن خاطرات روزانه و سایر مکانیسمهای مقابله میتوانند برای مدیریت خشم به روشی سالم مفید باشند.
کار با یک درمانگر میتواند به شما در بهبود مدیریت خشم و توانایی ابراز احساساتتان کمک کند.
خشم یک احساس طبیعی است که هر کسی هر از گاهی آن را تجربه میکند. ما معمولاً آن را در پاسخ به رویدادهای چالشبرانگیز، مانند رویدادهایی که باعث میشوند احساس کنیم قدرمان دانسته نشده یا ناتوان هستیم، تجربه میکنیم. اختلاف نظر یک عامل کلیدی است: وقتی افراد برای دیدگاه خود میجنگند، صداها و تنشها اغلب افزایش مییابد.
احساسات منفی ناگزیر در محل کار، درست همانطور که در زندگی شخصی ما رخ میدهند، بروز میکنند - و این لزوماً چیز بدی نیست. مهم این است که چگونه با آن احساسات منفی برخورد میکنید و به جلو حرکت میکنید. هارشیت مالک؛ راهنمای غنیسازی، مربی خرد و یک کارآفرین، شش نکته ارائه میدهد که به شما کمک میکند تا با خشم در فضای کاری خود کنار بیایید.
ارتقای فرهنگ کار
محیط کار باید بر پایه حل منطقی مسئله و رفتار مثبت کارکنان بنا شود. این امر به جلوگیری از موارد غیرضروری که منجر به خشم میشوند، کمک خواهد کرد.
مهارتهای آرامشبخشی را تمرین کنید
وقتی عصبانی میشوید، از تواناییهای آرامشبخش خود استفاده کنید. تمرینات تنفس عمیق، تمرکز روی جریان انرژیها در بدن، تجسم یک منظره آرامشبخش یا تکرار یک کلمه یا عبارت آرامشبخش مانند «آروم باش» همگی میتوانند به شما در آرامش کمک کنند. اگر میخواهید قبل از رفتن به محل کار استراحت کنید یا ورزش کنید، میتوانید به موسیقی گوش دهید و چند حرکت یوگا را تمرین کنید. ورزش کردن راهی عالی برای تخلیه انرژی است. انجام کارها نه تنها شما را از نظر جسمی سالم نگه میدارد، بلکه از نظر ذهنی نیز شما را آماده میکند که به شما کمک میکند در موقعیتهای مشابه بهتر برخورد کنید.
واکنشهای فیزیکی خود را کنترل کنید
به جای اینکه وقتی عصبانی هستید، به کسی حمله کنید، بهتر است آرام شوید و سپس به موقعیت نزدیک شوید. به این ترتیب درک بهتری از کل موضوع خواهید داشت و میتوانید با ذهنی روشن با آن روبرو شوید. بسیاری از موقعیتها خارج از کنترل شما خواهند بود، بسیار مهم است که خشم خود را رها کنید. از خود بپرسید: «آیا میتوانم هر چیزی را که باعث ایجاد این خشم شده است، حل کنم؟» اگر قادر به انجام این کار نیستید، باید آن را رها کنید.
افکارتان را یادداشت کنید
نوشتن چیزها گاهی اوقات میتواند به شما در فهمیدن دلیل عصبانیت و نحوه برخورد با آن کمک کند. سعی کنید برای کسی نامه بنویسید تا بفهمید چه چیزی شما را ناراحت میکند، چگونه به آن واکنش نشان میدهید و چگونه میخواهید با احساسات خود کنار بیایید. قبل از به اشتراک گذاشتن نامه، لحظهای وقت بگذارید و آن را دوباره بخوانید. این استراتژی به شما امکان میدهد احساسات خود را ابراز کنید و در عین حال با مرور کلمات خود، مسائل را از زاویه دید خود بررسی کنید. ممکن است تصمیم بگیرید نامه را ارسال نکنید زیرا احساسات شما پس از نوشتن آن فروکش کرده است، یا ممکن است متوجه شوید که نوشتن آن به شما کمک میکند کلمات مناسبی را برای استفاده در یک بحث پیدا کنید.
استراحت کنید
اگر اوضاع برای شما خیلی سخت شده است، یکی از بهترین راهحلها این است که کمی برای خودتان وقت بگذارید. از محل کار استراحت کنید و ناهارتان را بخورید/با یکی از همکاران نزدیکتان یک فنجان قهوه بنوشید یا به سادگی برای پیادهروی به بیرون بروید. بیرون رفتن از پشت آن چهاردیواری میتواند فاصله فیزیکی و ذهنی لازم برای کاهش استرس و آرامش را به شما بدهد.
بخشنده و فهمیده باشید
اگر فکر میکنید کسی در محل کار با شما ناعادلانه رفتار کرده است، بخشش را به خشم ترجیح دهید. به جای احساس منفی خشم، روی احساسات مثبتترِ درک کردن تمرکز کنید. میتوانید با متفکرتر، آگاهتر و مطمئنتر بودن از هویت خود، یاد بگیرید که نسبت به دیگران بخشندهتر و با ملاحظهتر باشید. این امر همچنین میتواند با جلوگیری از هدر رفتن انرژی در بحثها و درگیریها، به شما کمک کند تا بهتر روی کار تمرکز کنید.
ممکن است به دلیل آسیبهای دوران کودکی، اختلال استرس پس از سانحه یا اضطراب بیش از حد که مغز شما را در حالت آمادهباش نگه میدارد، احساس عصبانیت کنید. در نتیجه، شروع به برخورد با ناراحتیهای جزئی به عنوان تهدیدهای جدی میکنید. این منجر به خشم شدید یا احساس تحریکپذیری و عدم تحمل نسبت به دیگران میشود، حتی زمانی که هیچ دلیل واضحی وجود ندارد.
۱. آسیبهای دوران کودکی: چرا در اطراف خانوادهام اینقدر تحریکپذیر هستم؟
احساس تحریکپذیری و عدم تحمل دیگران گاهی اوقات میتواند به آسیبهای حل نشدهی دوران کودکی مرتبط باشد. وقتی فردی در اوایل زندگی استرس یا درد عاطفی شدیدی را تجربه میکند، مغز و سیستم عصبی ممکن است به گونهای سازگار شوند که واکنشهای عاطفی را قویتر و تنظیم استرس را در مراحل بعدی زندگی دشوارتر کنند.
ممکن است برخی از احساسات و خاطرات سرکوب شوند یا پردازش آگاهانه آنها دشوار شود. با این حال، سیستم عصبی همچنان میتواند با پاسخهای عاطفی قوی، افزایش حساسیت، ناامیدی یا خشم که ممکن است نامتناسب با موقعیت به نظر برسد، واکنش نشان دهد.
سایر اثرات آسیبهای دوران کودکی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
عقده گناه
خلأ عاطفی
مسخ شخصیت
خودبیزاری
به طور خاص، افرادی که آسیبهای دوران کودکی را تجربه کردهاند، ممکن است در مواجهه با موقعیتهایی مشابه موقعیتهایی که در دوران کودکی تحمل کردهاند، در کنترل خشم مشکل داشته باشند. به همین دلیل است که اگر در پویاییهای ناکارآمد بزرگ شده باشید، ممکن است در اطراف خانواده خود بسیار تحریکپذیر باشید.
2. اختلال استرس پس از سانحه و گوش به زنگی بیش از حد: مواجهه با خشم شدید در موقعیتهای خنثی
اختلال استرس پس از سانحه ممکن است به صورت تحریکپذیری، به ویژه در موقعیتهایی که احساس میکنید نمیتوانید چیزی را کنترل کنید، بروز کند. برای یک بازمانده از تصادف رانندگی، یک رفت و آمد ساده میتواند باعث ایجاد پاسخ خشم مرتبط با اختلال استرس پس از سانحه شود. آنها همچنین ممکن است هر زمان که سوار ماشین میشوند، دچار فلش بک، کابوس و ترس شدید شوند.
بنابراین، اگر پس از یک محرک خاص به یک "فرد دیوانه" تبدیل شوید، شاید نشانه PTSD باشد. ذهن شما واکنش مبارزه را تحریک میکند و شما را عصبانی میکند تا از تکرار رویداد آسیبزا جلوگیری کند. علاوه بر این، گاهی اوقات ممکن است آن تجربه را به خاطر نیاورید، اما بدن شما به آن واکنش نشان میدهد.
۳. اضطراب و اثر "بشکه باروت": چرا من تحریکپذیر هستم و میخواهم تنها باشم؟
اضطراب مزمن و سرعت "۲۴/۷" ممکن است منجر به خستگی تصمیمگیری شود، زمانی که احساس میکنید مدیریت آن بیش از حد دشوار است. هنگامی که منابع شناختی شما تمام میشود، توانایی تنظیم مؤثر احساسات را از دست میدهید.
در نتیجه، سطح کورتیزول شما بالا میماند و شما را در حالت تنش مداوم قرار میدهد.
حتی یک ناراحتی جزئی به عنوان یک محرک عمل میکند و ممکن است باعث خشم شدید یا حملات گریه ناگهانی شود زیرا سیستم عصبی شما به سادگی فضای بیشتری برای پردازش تحریک ندارد.
هانا شلوتر، کارشناس ارشد، LAC،«اگرچه خشم یک تجربه کاملاً طبیعی و رایج انسانی است، اما اغلب خود را به عنوان محافظی برای سایر احساسات ناخوشایند نشان میدهد و سعی میکند شما را از احساسات عمیقتر مربوط به مسئله مورد نظر محافظت کند.»
برخی از شرایط سلامت روان و اشکال تنوع عصبی میتوانند بر تنظیم عاطفی، تحمل استرس و نحوه پاسخ سیستم عصبی به موقعیتهای روزمره تأثیر بگذارند.
۴. ADHD و اضافه بار حسی: چرا ممکن است از چیزهای کوچک عصبانی شوید
در حالی که خشم یک علامت رسمی ADHD نیست، برخی از افراد دارای تنوع عصبی ممکن است اختلال در تنظیم عاطفی را تجربه کنند. این به دلیل تکانشگری است - یک ویژگی اصلی ADHD که مکث و تنظیم احساسات فوری را برای مغز دشوار میکند. به جای پردازش منطقی یک ناامیدی، مغز میتواند فوراً با خشم شدید واکنش نشان دهد.
این فقدان «ترمز عاطفی» ممکن است توسط تحریک بیش از حد ایجاد شود. مغز ADHD به سرعت به حد خود میرسد زیرا برای فیلتر کردن نویز پسزمینه، نورهای روشن یا ناراحتی جسمی تلاش میکند. این منجر به اضافه بار شناختی میشود، جایی که سیستم عصبی بیش از حد واکنش نشان میدهد و ناراحتیهای کوچک باعث میشود احساس تحریکپذیری کنید.
5. افسردگی که شما را همیشه عصبانی و تحریکپذیر میکند بدون هیچ دلیلی
ما معمولاً افسردگی را به عنوان غمگین یا خسته بودن در نظر میگیریم، اما برای برخی افراد، در واقع مانند عصبی بودن است. این اغلب "افسردگی آشفته" نامیده میشود. در این حالت، مغز شما توانایی معمول خود را برای مدیریت تحریکپذیری از دست میدهد.
وقتی احساس افسردگی میکنید، فیوز شما بسیار کوتاهتر میشود.
مشکلات کوچکی که معمولاً نادیده میگیرید، ناگهان مانند موانع بزرگی به نظر میرسند. ممکن است متوجه شوید که از چیزهای کوچک عصبانی میشوید یا نسبت به دیگران احساس عدم تحمل میکنید، صرفاً به این دلیل که ذهن شما از مقابله با افسردگی خسته شده است.
6. اختلال شخصیت مرزی (BPD)
افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی (BPD) معمولاً نسبت به طرد شدن یا رها شدن ادراکشده بسیار حساس هستند. به عنوان مثال، در یک دوره استرسزا، ممکن است یکی از عزیزانشان کوتاهتر از حد معمول پاسخ دهد یا مدت زمان بیشتری طول بکشد تا به پیامک پاسخ دهد. حتی چیزی شبیه به این ممکن است ناگهان شخصی به نظر برسد و یک واکنش عاطفی قوی ایجاد کند که در آن لحظه کنترل آن دشوار باشد.
7. سایر بیماریهای روانی و اختلالات خلقی که ممکن است باعث خشم شدید شوند
همچنین ممکن است افزایش تحریکپذیری را به عنوان نشانهای از موارد زیر تجربه کنید:
اختلال دوقطبی
اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)
اختلالات خواب یا بیخوابی مزمن
اختلال مصرف مواد
چرا همیشه بدون دلیل عصبانی و تحریکپذیر هستم؟ علل فیزیکی
گاهی اوقات تحریکپذیری صرفاً روانی نیست - همچنین میتواند ناشی از اتفاقاتی باشد که در بدن رخ میدهد. عوامل فیزیکی و بیولوژیکی مانند سطح انرژی، هورمونها، خواب و سلامت کلی میتوانند به شدت بر خلق و خو تأثیر بگذارند.
8. قند خون پایین و فیزیولوژی «هنگر»
اصطلاح «هنگری» به معنای واقعی کلمه به معنای «عصبانی شدن به دلیل گرسنگی» است، که توصیف کاملی از چیزی است که بسیاری از مردم معمولاً تجربه میکنند.
ممکن است به دلیل از دست دادن منبع سوخت اصلی مغزتان، یعنی گلوکز، به راحتی تحریک شوید. وقتی قند خون پایین میآید، مغز شما آن را به عنوان یک بحران تهدیدکننده زندگی درک میکند و با آزاد کردن هورمونهایی مانند آدرنالین و کورتیزول، یک پاسخ بقا را آغاز میکند.
قشر جلوی مغز، که تکانهها و رفتارهای اجتماعی را کنترل میکند، برای عملکرد به بیشترین انرژی نیاز دارد و اولین بخشی از مغز است که هنگام کمبود سوخت دچار مشکل میشود. بدون گلوکز کافی برای فعال کردن «ترمزهای عاطفی»، شما نسبت به دیگران بیتحمل میشوید و توانایی مدیریت تحریکپذیری را از دست میدهید.
9. عدم تعادل هورمونی: چگونه تغییرات در کورتیزول و استروژن باعث تحریکپذیری میشود
وقتی سطح استروژن و پروژسترون تغییر میکند، میتوانند نحوه پردازش احساسات توسط مغز شما را تغییر دهند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد سندرم پیش از قاعدگی (PMS) یا اختلال افسردگی پیش از قاعدگی (PMDD) شدیدتر را تجربه میکنند. این تغییرات هورمونی اغلب باعث افت سروتونین میشوند و باعث میشوند احساس تندخویی، حساسیت یا عصبانیت شدید ناگهانی داشته باشید.
۱۰. کمبود خواب و خستگی ذهنی: چرا احساس تحریکپذیری میکنید و میخواهید تنها باشید
وقتی فردی از نظر ذهنی و جسمی خسته است، مدیریت احساسات و مقابله با استرس دشوارتر میشود. بنابراین، سوالاتی مانند "چرا در خوابیدن مشکل دارم؟" و "چرا اینقدر عصبانی میشوم؟" اغلب با هم مطرح میشوند.
باید به موارد زیر توجه کنید:
برنامه خواب و زمان خوابیدن
رژیم غذایی متعادل
فعالیت بدنی
زمان صرف شده در فضای باز
زمان عاری از رسانههای اجتماعی
پویاییهای رابطه: چرا من از شریک زندگیام اینقدر عصبانی هستم؟
از جمله دلایل ریشهای تحریکپذیری مداوم میتواند مسائل مربوط به رابطه مانند درگیریهای حل نشده، قطع ارتباط عاطفی، نیازهای برآورده نشده، ارتباط ضعیف یا احساس عدم قدردانی باشد.
۱۱. سوء استفاده واکنشی: چرا من از شریک زندگیام اینقدر تحریکپذیر هستم؟
اگر فردی در یک رابطه با سوء استفاده جسمی، عاطفی یا مالی روبرو شود، ممکن است حالت تدافعی بگیرد. سوء استفاده واکنشی زمانی اتفاق میافتد که کسی پس از انتقاد مداوم، دستکاری، کنترل یا رفتار ناعادلانه، واکنش شدیدی نشان میدهد.
آنها ممکن است پس از اینکه بیش از حد تحت فشار قرار میگیرند، فریاد بزنند، عصبانی شوند یا از کوره در بروند. بعداً، واکنش آنها ممکن است علیه خودشان استفاده شود، در حالی که رفتار مضری که باعث آن شده است نادیده گرفته میشود. این چرخه میتواند شما را نگران کند که مشکل از شماست، در حالی که در واقع، شما فقط از الگوهای ناسالم رابطه خسته شدهاید.
۱۲. ترومای رهاشدگی و تنش مزمن در رابطه
گاهی اوقات، افراد ممکن است وقتی شریک زندگیشان از نظر احساسی در دسترس نیست و برای برآورده کردن نیازهای یک عزیز تلاش میکند، احساس تحریکپذیری کنند. این امر به ویژه در مورد شرکایی که دچار ترومای رهاشدگی هستند و دائماً از از دست دادن روابط خود میترسند، صادق است. در این حالت، ناامیدی شما ممکن است راهی ناخودآگاه برای تلاش برای جلب توجه شریک زندگیتان و احساس امنیت دوباره باشد.
نه تنها مشکلات با یک عزیز، بلکه درگیری در محل کار، با دوستان و با خانواده بر احساسات ما تأثیر میگذارد. پس از یک مشاجره، ممکن است احساس استرس کنیم و خشم شدیدی را تجربه کنیم، حتی زمانی که با افرادی که به این وضعیت ارتباطی ندارند، ارتباط برقرار میکنیم.
وقتی یک خلق و خوی بد به خشم تبدیل میشود، میتواند به سرعت به یک طغیان تبدیل شود. استفاده از مکانیسمهای ساده مقابله میتواند به شما کمک کند تا اوضاع را آرام کنید و قبل از اینکه چیزی بگویید که ممکن است پشیمان شوید، کنترل خود را به دست آورید.
1. تکنیک نفس عمیق برای کاهش ضربان قلب
وقتی تحریکپذیری به اوج خود میرسد، بدن شما وارد حالت "جنگ یا گریز" میشود و ضربان قلب شما را افزایش میدهد. تنفس عمیق و کنترلشده به سیستم عصبی شما سیگنال میدهد که آرام شود.
تکنیک زیر را امتحان کنید:
۴ ثانیه دم
۴ ثانیه نگه دارید
۴ ثانیه بازدم
۴ ثانیه نگه دارید
چندین بار تکرار کنید
۲. قانون ۹۰ ثانیه برای کمتر احساس ناراحتی
این قانون توسط دکتر جیل بولت تیلور، متخصص نوروآناتومی، در کتابش «زندگی کامل مغز» رواج یافت. او توضیح میدهد که وقتی فردی واکنش احساسی نشان میدهد، یک فرآیند شیمیایی ۹۰ ثانیهای در بدن او رخ میدهد. پس از تحریک، افزایش شیمیایی آدرنالین و هورمونهای استرس دقیقاً ۱.۵ دقیقه طول میکشد تا از جریان خون شما خارج شود.
اگر هنوز احساس عصبانیت میکنید، به این دلیل است که با تجدید نظر در افکاری که آن را برانگیختهاند، آن احساس را زنده نگه میدارید. در عوض، سعی کنید به مدت ۹۰ ثانیه بدون اینکه به آن واکنشی نشان دهید، احساس فیزیکی خشم را مشاهده کنید تا به «موج شیمیایی» اجازه عبور داده شود و کنترل واکنشهای خود را به دست آورید.
۳. تغییرات محیطی برای کاهش محرکهای حسی
برای کاهش دفعات طغیان، به این موضوع توجه کنید که محیط اطراف شما چگونه بر زندگی روزمره شما تأثیر میگذارد.
علل پنهان تحریکپذیری ممکن است شامل موارد زیر باشد:
صدای بلند
فضاهای نامرتب
چراغهای روشن یا چشمکزن
بوهای تند
بهمریختگی بصری بیش از حد
همه اینها میتوانند سیستم عصبی شما را متشنج نگه دارند. وقتی این محرکها را کاهش میدهید، فضای آرامتری ایجاد میکنید که به شما کمک میکند احساسات خود را بهتر مدیریت کنید.
خواب خوب نیز بسیار مهم است. مغزی که به خوبی استراحت کرده باشد، کمتر تحت تأثیر قرار میگیرد و با آرامش بیشتری به استرسهای روزمره واکنش نشان میدهد. وقتی بدن شما استراحت کرده و راحت است، راحتتر میتوانید صبور باشید و از چیزهای کوچک عصبانی نشوید.
هانا شلوتر، کارشناس ارشد، LAC:"خشم اغلب با واکنشهای تکانشی همراه است که اگر کنترل نشوند، میتوانند فشار قابل توجهی در تمام زمینههای زندگی شما ایجاد کنند. مدیریت پاسخهای شما به خشم در ابتدا نیاز به کمی دروننگری در احساسات عمیقتر موجود دارد. برچسب زدن به احساسات اساسی، آگاهی عاطفی را ایجاد میکند و منجر به درک بهتر از خود و آنچه برای مقابله با خشم خود نیاز دارید، میشود."
«اختلال خشم» وجود ندارد و هیچ اشکالی ندارد که گاهی اوقات احساس تحریکپذیری داشته باشیم. خشم یک واکنش سالم به احساسات ناخوشایند و راهی طبیعی برای ابراز احساسات است. علاوه بر این، گاهی اوقات، خشم میتواند ما را به سمت بهبود خود و همه چیز در اطرافمان سوق دهد.
در حالی که برخی افراد میتوانند علل اساسی تحریکپذیری خود را به سرعت درک کنند، ممکن است برای دیگران پیچیده به نظر برسد. معمولاً به هوش هیجانی (EQ) فرد، پیچیدگی موقعیت و تمایل به اختلال در تنظیم احساسات بستگی دارد.
برخی افراد ممکن است موقعیتهایی را تجربه کنند که واکنشهای خشمگینانه بر کیفیت زندگی و روابط آنها تأثیر منفی میگذارد. اگر متوجه شدید که احساس تحریکپذیری و عدم تحمل دیگران بر زندگی شما تأثیر منفی میگذارد، ممکن است اولین علامت خطر برای بررسی خود برای یک بیماری زمینهای باشد.
سایر علائم هشدار دهنده تحریکپذیری شدید عبارتند از:
خشم شما روابط شما را خراب میکند.
شما دائماً احساس خصومت و تحریکپذیری میکنید.
شما احساس میکنید که خشم شدید غیرقابل کنترل میشود.
شما تمایلات خشونتآمیزی را تجربه میکنید که میتواند در نهایت به خود یا شخص دیگری آسیب برساند. شما دیگر نمیخواهید اینقدر تحریکپذیر باشید، اما به نظر نمیرسد هیچ چیز کمکی کند.
هانا شلوتر، کارشناس ارشد، LAC، از این نکته حمایت میکند: "درخواست کمک از یک متخصص میتواند به شما در ایجاد ابزارهایی که برای تنظیم خشم و به دست آوردن کنترل مجدد احساسات و واکنشهایتان نیاز دارید، کمک کند."
خشم ADHD میتواند ناگهانی، شدید و دشوار برای کنترل باشد. یک ناامیدی کوچک ممکن است باعث واکنشی عاطفی شود که بسیار بزرگتر از خود موقعیت به نظر میرسد. برخی افراد فریاد میزنند، به دیگران حمله میکنند، گریه میکنند، ساکت میشوند یا در عرض چند ثانیه احساس غرق شدن میکنند. پس از آن، ممکن است احساس گناه یا خستگی کنند.
خشم شما ممکن است سعی کند به شما بگوید که باید به رفاه خود توجه کنید. معمولاً نشانه ای است که چیزی اشتباه یا از نظر عاطفی ناامن است. گاهی اوقات به نیازهای برآورده نشده مانند استراحت، احترام، مرزها، درک یا حمایت اشاره دارد. در موارد دیگر، خشم میتواند احساسات عمیقتری مانند آسیب، ترس، شرم، استرس یا ناامیدی را پوشش دهد.
قانون ۳۳۳ یک تکنیک پایه گذاری است که ممکن است به آرام کردن احساسات شدید در لحظه کمک کند. شما باید:
۳ چیزی را که میبینید نام ببرید
۳ چیزی را که میشنوید نام ببرید
۳ قسمت از بدن خود را حرکت دهید
این کار به شما کمک میکند تا توجه خود را از بار اضافی احساسی دور کرده و به لحظه حال برگردانید.
محرکهای کوچک اغلب برای سیستم عصبی شما واقعاً "کوچک" نیستند. استرس، فرسودگی شغلی، اضطراب، ADHD، کمبود خواب، تحریک بیش از حد، احساسات حل نشده یا احساس فشار بیش از حد عاطفی میتواند تحمل شما را برای ناامیدی کاهش دهد.
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
مشاهده
وبلاگ اطلاعات عمومی
مطلب مرتبط
راه های انتقال ویروس مرگبار هانتاویروس و نحوه پیشگیری از آن
مطلب مرتبط
دتاکس واتر چیست؟ معرفی انواع دتاکس واتر و خواص هر کدام
