دنیای مدرن به شدت صنعتی و شهری شده است. یکی از همراهان این تغییر در سبک زندگی، افزایش آلرژی های غذایی است. یک مقاله تحقیقاتی جدید به بررسی ارتباط بین آلرژی های غذایی و قرار گرفتن در معرض آلاینده های قبل یا پس از زایمان در هوا می پردازد، بنابراین راه را برای مطالعات آینده در مورد حساسیت احتمالی روده از طریق قرار گرفتن پوست یا راه های هوایی و یا از راه خوردن مواد غذایی در معرض آلاینده ها هموار می کند.
آلرژی غذایی به عنوان "یک پاسخ ایمنی خاص به غذاهای خاص" تعریف می شود و تخمین زده می شود که از هر ده نفر در سراسر جهان یک نفر را تحت تاثیر قرار دهد. این نسبت احتمالاً هنوز در کودکان بیشتر است. در برخی موارد، قرار گرفتن در وضعیتی خاص ممکن است یک واکنش آنافیلاکتیک تهدید کننده زندگی به غذای مربوطه ایجاد کند که اغلب در عرض چند ثانیه یا چند دقیقه رخ می دهد. آلرژی های غذایی مسئول بسیاری از ویزیت های پزشکی اورژانسی، هزینه های زیادی برای پزشکی و محدودیت فرصت شرکت در اجتماعات شامل غذا خوردن است. این همچنین می تواند منجر به انزوای اجتماعی، قلدری و خلق و خوی ضعیف شود. بنابراین، آلرژی های غذایی به دلیل بیماری های همراه و کاهش بهره وری، خطر سلامتی، چالش عاطفی و بار مالی را برای بیمار و مراقب و همچنین جامعه به همراه دارد.
آلرژی های غذایی با سایر آلرژی هایی که "مارش آتوپیک" را تشکیل می دهند، یعنی آسم، رینیت آلرژیک و اگزما که نشان دهنده پیشرفت بیماری در دوران کودکی هستند، متفاوت است. یکی از واگرایی های قابل توجه، تأخیر 30 ساله در افزایش شیوع آلرژی های غذایی در مقایسه با موج اول آلرژی است که شامل سه حالت دیگر می شود، که منجر به لقب "موج دوم" آلرژی به آن شد.
ثانیاً، آلرژی های غذایی به دلیل قرار گرفتن روده در معرض آلرژن ها است، در حالی که بقیه به دلیل قرار گرفتن در معرض پوست و راه های هوایی است. با این حال، دانشمندان در حال حاضر در حال بررسی مجدد این فرضیه با توجه به شواهدی هستند که نشان میدهد قرار گرفتن در معرض پوست همچنین میتواند منجر به ایجاد حساسیت نسبت به آلرژنهای غذایی شود که به آن «فرضیه مواجهه دوگانه روده و پوست» میگویند.
آلرژی های غیر غذایی شامل آلرژی به مواد شیمیایی، کنه های گرد و غبار، علف های هرز یا درختان، نیش حشرات، لاتکس، داروها و حیوانات خانگی است. کودکان باید از چیزهایی که به آنها حساسیت دارند اجتناب کنند. علائم واکنش های آلرژیک خفیف یا متوسط شامل بثورات پوستی، تورم، سوزن سوزن شدن، درد معده و تب یونجه است. علائم واکنش های آلرژیک شدید شامل مشکل در تنفس، تورم زبان یا گلو، غش و درد شدید معده است. با پزشک عمومی خود در مورد آلرژی فرزندتان صحبت کنید.
بسیاری از کودکان به چیزهای معمولی در خانه و محیط ما آلرژی دارند، مانند مواد شیمیایی، کنه های گرد و غبار، علف های هرز یا درختان و حیوانات خانگی. برخی از کودکان حساسیت کمتری به موادی مانند داروها یا لاتکس (محصولات لاستیکی) دارند.
اگر فکر می کنید کودک شما ممکن است آلرژی داشته باشد، با پزشک عمومی خود صحبت کنید.پزشک عمومی شما ممکن است آزمایش هایی را تجویز کند یا شما را به یک متخصص آلرژی و ایمونولوژی یا متخصص اطفال ارجاع دهد که می تواند فرزند شما را ارزیابی کند.
کودکان ممکن است نسبت به برخی از افزودنی های غذایی و مواد شیمیایی که برای تولید محصولاتی مانند چسب فرش، رنگ ها و حلال ها استفاده می شوند، واکنش نشان دهند. اینها آلرژی نیستند و معمولاً منجر به واکنش های شدید نمی شوند.
واکنش آلرژیک خفیف یا متوسط
علائم یک واکنش آلرژیک خفیف یا متوسط معمولاً شامل یک یا چند مورد از موارد زیر است:
بثورات، کهیر یا جوش
تورم صورت، چشم ها یا لب ها
سوزن سوزن شدن یا خارش دهان
اگزما، تب یونجه یا آسم که بدتر از حد معمول است
درد معده، استفراغ یا اسهال.
اگر فکر می کنید که کودک شما یک واکنش آلرژیک خفیف تا متوسط دارد، می توانید یک دوز آنتی هیستامین غیر خواب آور به کودک خود بدهید. داروساز یا پزشک عمومی شما می تواند در مورد مناسب ترین مارک برای فرزندتان به شما توصیه کند.
واکنش های آلرژیک خفیف تا متوسط بسیار شایع تر از واکنش های آلرژیک شدید است. همچنین مرگ و میر ناشی از واکنش های آلرژیک شدید نادر است. هنگامی که در دادن داروهای نجات دهنده زندگی، مانند آدرنالین، به فردی که این واکنش را نشان می دهد، تاخیر وجود داشته باشد، ممکن است مرگ اتفاق بیفتد.
آلرژی زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن به یک آلرژن واکنش نشان دهد. علائم واکنش های آلرژیک خفیف یا متوسط شامل بثورات پوستی، تورم، سوزن سوزن شدن دهان، درد معده و تب یونجه است. یک واکنش آلرژیک شدید آنافیلاکسی نامیده می شود. علائم شامل مشکل در تنفس، تورم زبان یا گلو، سرفه یا صدای خشن، غش و درد شدید معده است. برای آنافیلاکسی به دنبال مراقبت فوری پزشکی باشید. اگر فکر می کنید فرزندتان آلرژی دارد، با پزشک عمومی خود صحبت کنید.
واکنش آلرژیک شدید یا آنافیلاکسی
یک واکنش آلرژیک شدید آنافیلاکسی نامیده می شود. علائم ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:
تنفس دشوار یا پر سر و صدا
تورم زبان
تورم یا گرفتگی گلو
مشکل در صحبت کردن یا صدای خشن
خس خس سینه یا سرفه مداوم
سرگیجه یا غش مداوم
رنگ پریدگی و شلی (در کودکان خردسال)
درد شدید معده، استفراغ یا اسهال.
آنافیلاکسی یک واکنش آلرژیک تهدید کننده زندگی است و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. اگر کودک شما واکنش آنافیلاکسی دارد، ابتدا کودک خود را صاف بخوابانید یا او را بنشینید. اجازه ندهید فرزندتان بایستد یا راه برود.
آلرژی های شیمیایی
مواد شیمیایی موجود در اقلام رایج مانند جواهرات فلزی، رنگ لباس، پانسمان های چسبنده و چسب ها می توانند باعث واکنش های آلرژیک پوست شوند. به این درماتیت تماسی می گویند. کودک شما همچنین ممکن است به کرم ها، پمادها یا ضد آفتاب واکنش نشان دهد. اگر خانواده شما سابقه پوست حساس دارند، می توانید از محصولات ضد حساسیت روی پوست کودک خود استفاده کنید. امتحان کردن محصولات روی ناحیه کوچکی از پوست ایده خوبی است.
با به حداقل رساندن استفاده از محصولات تمیزکننده معطر یا خوشبو کننده هوا، خانه خود را تا حد امکان «بدون بو» نگه دارید. اینها می توانند پوست و بینی کودک شما را تحریک کنند.
آلرژی به کنه گرد و غبار
کنه های گرد و غبار تقریباً در هر خانه ای زندگی می کنند. آنها در مکان های گرم و مرطوب مانند تشک، بالش، اسباب بازی های نرم، مبلمان نرم و فرش زندگی می کنند. علائم معمول آلرژی به کنه گرد و غبار شامل تب یونجه، اگزما و آسم است. همچنین، اگر بینی کودک شما مسدود شود، ممکن است خروپف کند. آلرژی به کنه گرد و غبار فصلی نیست - در طول سال اتفاق می افتد.
جلوگیری
بهتر است روی کاهش ریزگردها در تختخواب و اتاق خواب فرزندتان تمرکز کنید. به این صورت است:
ملحفه ها و روبالشی ها را هر هفته در آب 60 درجه سانتی گراد یا گرمتر بشویید.
تخت کودک خود را با یک پوشش گرد و غبار بپوشانید، که باعث می شود تا وقتی کودک شما می خوابد، گرد و غبار از او دور شود.
پتوها، دونه ها و پوشش های گرد و غبار را هر 2 ماه یکبار با آب داغ بشویید.
پوست گوسفند و زیره های پشمی را از روی تخت جدا کنید.
تمام اسباب بازی های نرم را از تخت و اتاق خواب جدا کنید. یا می توانید هر هفته آنها را با روغن اکالیپتوس بشویید یا یک شب در فریزر قرار دهید.
واکنش های آلرژیک خفیف تا متوسط بسیار شایع تر از واکنش های آلرژیک شدید است. همچنین مرگ و میر ناشی از واکنش های آلرژیک شدید نادر است. زمانی که در دادن داروهای نجات دهنده به فردی که این واکنش را نشان می دهد تاخیر وجود داشته باشد، ممکن است مرگ اتفاق بیفتد.
در اینجا راه هایی برای کاهش کنه های گرد و غبار در سایر مناطق خانه شما وجود دارد:
به هم ریختگی را از بین ببرید و خانه خود را تا حد امکان تمیز نگه دارید.
فرش ها را هر هفته با استفاده از یک جاروبرقی خوب با فیلتر هپا جاروبرقی بکشید.
با استفاده از فن های اگزوز آشپزخانه و حمام، سطح رطوبت را پایین نگه دارید. پنجره ها را باز نگه دارید
سعی کنید تا جایی که ممکن است در خانه خود فرش نداشته باشید.
سعی کنید مبلمان را با پارچه نپوشانید. به عنوان مثال، از پوشیدن فرش و پرتاب روی مبل خودداری کنید.
آلرژی به علف هرز و درخت
آلرژی به گرده های علف های هرز و درختان شایع است. این آلرژی ها معمولاً علائم تب یونجه را ایجاد می کنند که گاهی شامل آبریزش، خارش چشم و بینی، عطسه و انسداد بینی می شود.
این آلرژی ها در ماه های بهار و تابستان، زمانی که علف ها، درختان و سایر گیاهان در حال گل دادن هستند، بدتر می شوند.
برخی از کودکان ممکن است پس از دست زدن به چمن دچار بثورات پوستی شوند یا اگزما آنها بدتر شود. این معمولاً به این دلیل است که پوست آنها در اثر تماس با چمن تحریک می شود. احتمالاً یک واکنش آلرژیک نیست.
جلوگیری
بهتر است قرار گرفتن فرزندتان در معرض گرده های علف های هرز و درختان را کاهش دهید. به این صورت است:
پیش بینی گرده را برای روزهایی که تعداد گرده های آن بالاست نظارت کنید.
روزهایی که تعداد گردهها زیاد است و روزهایی که باد میوزد داخل خانه بمانید. همچنین پس از رعد و برق در داخل بمانید.
پنجره ها و درها را در روزهایی که تعداد گرده ها زیاد است و روزهای باد می وزد بسته نگه دارید.
از فعالیت هایی که کودک شما را در معرض گرده ها قرار می دهد خودداری کنید - به عنوان مثال، چمن زنی.
پس از بازی در بیرون از خانه، از کودک خود بخواهید حمام یا دوش بگیرد، به خصوص اگر کودک شما احساس خارش دارد.
آلرژی به حشرات
نیش و نیش حشرات رایج است، به خصوص اگر کودک شما زمان زیادی را در خارج از منزل سپری کند.
واکنش به نیش حشرات
علائم معمول واکنش به نیش حشره، درد شدید و گزنده در محل نیش یا گزش و تغییر رنگ پوست در اطراف یک ناحیه کوچک و متورم است. درد معمولا در عرض چند ساعت از بین می رود. کودکان ممکن است پس از نیش حشرات دچار تورم، جوش یا کهیر شوند. تورم گاهی ممکن است برای چند روز افزایش یابد. تعداد بسیار کمی از کودکان پس از نیش یا نیش حشرات دچار آنافیلاکسی می شوند.
درمان بیشتر نیش حشرات
اگر نیش هنوز در پوست است، آن را بردارید. در صورت امکان نیش را بیرون بیاورید. گرفتن آن می تواند سم اضافی را به محل نیش فشار دهد.
محل نیش یا گزش را بشویید.
یک بسته سرد را روی محل نیش یا گزش قرار دهید.
اگر ناحیه بسیار خارش دار است به کودک خود یک دوز آنتی هیستامین بدهید.
اگر ناحیه دردناک است به کودک خود پاراستامول یا ایبوپروفن را در دوزهای توصیه شده بدهید.
اگر کودک شما علائم آنافیلاکسی را دارد، کودک خود را صاف دراز بکشید، در صورت وجود یک انژکتور آدرنالین به او بدهید و با آمبولانس تماس بگیرید.
درمان نیش کنه
سعی نکنید تیک را بردارید. این می تواند منجر به تزریق آلرژن شود و واکنش آلرژیک ایجاد کند.اگر کودک شما در معرض خطر آنافیلاکسی ناشی از گزش کنه است، به دنبال مراقبت های فوری پزشکی باشید.
جلوگیری
از کودکتان بخواهید وقتی بیرون است کفش، پیراهن و شلوار بلند و رنگ روشن بپوشد. آنها همچنین اگر باغبانی می کنند باید دستکش بپوشند.
از گذاشتن محصولات معطر روی کودک خود در هنگام بیرون رفتن خودداری کنید.
از مناطقی که حشرات در آنها بسیار فعال هستند اجتناب کنید - به عنوان مثال، نزدیک کندوها یا اطراف استخرهای شنا.
وقتی بیرون هستید، نوشیدنی های کنسرو شده را بدون پوشش نگذارید. زنبورها یا زنبورها می توانند داخل آن بخزند.
برای برداشتن لانه حشرات در اطراف خانه از متخصصان استفاده کنید.
اگر کودک شما در معرض خطر آنافیلاکسی ناشی از نیش حشرات است، متخصص آلرژی و ایمونولوژی شما ممکن است در مورد ایمونوتراپی آلرژن با شما صحبت کند. این درمان معمولاً 5 سال طول می کشد، اما معمولاً بسیار مؤثر است.
حساسیت به لاتکس
اگر کودک شما پس از تماس با محصول حاوی لاتکس دچار تغییر رنگ پوست و بثورات یا تورم شود، آلرژی به لاتکس می تواند مشکل ساز باشد. این محصولات شامل بادکنک، دستکش لاستیکی، سرپستانک بطری نوزاد یا آدمک هستند.
اگر کودک شما به لاتکس حساسیت دارد، باید به پزشکان، دندانپزشکی و سایر متخصصان بهداشتی که فرزند شما را می بینند، اطلاع دهید. آنها باید از استفاده از محصولات لاتکس در اطراف کودک خودداری کنند.
برخی افراد نسبت به لاتکس واکنش آنافیلاکسی دارند. اگر کودک شما هر یک از علائم و نشانه های آنافیلاکسی را تجربه کرد، کودک خود را صاف بخوابانید، به او یک تزریق کننده آدرنالین بدهید (در صورت وجود) و با آمبولانس - تلفن 000 تماس بگیرید.
آلرژی دارویی
کودک شما ممکن است هنگام مصرف داروهای تجویزی مانند آنتی بیوتیک ها دچار بثورات یا تورم شود. این ممکن است به این دلیل باشد که آنها به دارو حساسیت دارند. اما گاهی اوقات بثورات و تورم ممکن است ناشی از عفونت زمینه ای باشد تا آلرژی.
اگر کودک شما چندین ساعت یا چند روز پس از مصرف دارو دچار اسهال یا استفراغ می شود، احتمالاً این یک واکنش آلرژیک نیست. به احتمال زیاد این یک بیماری یا یک عارضه جانبی دارو است.
واکنشهای موضعی به واکسنها در محل تزریق رایج است و معمولاً شامل درد، تغییر رنگ پوست و تورم است. ممکن است کودک شما تب خفیفی نیز داشته باشد. واکنش های آلرژیک واقعی به واکسن ها بسیار نادر است.
اگر کودک شما به دارو واکنش نشان می دهد، بهتر است با پزشک عمومی خود صحبت کنید.
آلرژی به حیوانات خانگی
کودکان ممکن است به مو، شوره و بزاق گربه، سگ، اسب، خرگوش و سایر حیوانات حساسیت پیدا کنند.
آلرژی به حیوانات معمولا علائمی مانند خارش پوست، کهیر، خارش، آبریزش بینی و خارش چشم ایجاد می کند. آنها همچنین می توانند تب یونجه، آسم یا اگزما کودک شما را بدتر کنند.
جلوگیری
اگر مشکل حیوان خانگی شماست، بهترین راه برای جلوگیری از تماس فرزندتان این است که حیوان را بیرون نگه دارید. اجازه ندهید حیوان روی تخت کودک شما یا در اتاق خواب کودک شما بخوابد.
اگر کودک شما نسبت به حیوانات خانگی دیگران واکنش نشان می دهد، می توانید 30 تا 60 دقیقه قبل از بازدید از خانه حیوان خانگی، یک دوز آنتی هیستامین به او بدهید. کودک شما همچنین باید از دست زدن به حیوانی که به آن واکنش نشان می دهد اجتناب کند. این معمولاً برای کنترل علائم کافی است.
تعویض لباس فرزندتان به محض رسیدن به خانه و زیر دوش گرفتن آنها ممکن است مانع ورود آلرژن به خانه شما شود.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ اطلاعات عمومی
مطلب مرتبط
راه های انتقال ویروس مرگبار هانتاویروس و نحوه پیشگیری از آن
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
