مجله آشپزی شکمو

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» مراقبت والدین از کودک مبتلا به صرع

مراقبت والدین  از کودک مبتلا به صرع

نوجوانان مبتلا به صرع: 5 روشی که والدین می توانند به آنها کمک کنند

صرع یک ​​بیماری عصبی است که مغز را درگیر می کند و افراد را مستعد ابتلا به تشنج های مکرر می کند. این یکی از شایع ترین اختلالات سیستم عصبی است و افراد را در هر سن، نژاد و پیشینه قومی تحت تاثیر قرار می دهد.


والدین کودکان مبتلا به تشنج با مشکلات بهداشتی پیچیده فرزندان خود روبرو هستند. استراتژی‌های سازگاری والدین به‌عنوان ارائه‌دهندگان اصلی مراقبت، نه تنها بر مدیریت استرس‌ها بر خود، بلکه بر کیفیت زندگی کودکان نیز تأثیر می‌گذارد. این مطالعه به بررسی فرآیندهای سازگاری والدین کودکان مبتلا به تشنج در دو بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی می‌پردازد.


هر چیزی که ارتباطات طبیعی بین سلول های عصبی مغز را قطع کند، می تواند باعث تشنج شود. این شامل تب بالا، قند خون پایین، قند خون بالا، ترک الکل یا مواد مخدر، یا ضربه مغزی است. در این شرایط، هر فردی ممکن است یک یا چند تشنج داشته باشد. با این حال، زمانی که فردی دو یا چند تشنج داشته باشد، او را مبتلا به صرع می دانند. علل احتمالی زیادی برای صرع وجود دارد، از جمله عدم تعادل مواد شیمیایی سیگنال دهنده عصبی به نام انتقال دهنده های عصبی، تومورها، سکته مغزی و آسیب مغزی ناشی از بیماری یا جراحت، یا ترکیبی از اینها. در اکثر موارد، ممکن است هیچ دلیلی برای صرع وجود نداشته باشد.


تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟ مطلب مرتبط تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟

طبیعی است که نوجوانان و جوانان به دنبال استقلال بیشتری باشند، اما وقتی صحبت از مبتلایان به صرع می شود، کنترل تشنج هنوز ضروری است.


مهمترین جنبه کنترل تشنج، مصرف منظم و مداوم داروها است. در حالی که کودکان کوچک‌تر معمولاً داروهای تشنج خود را به دستور والدین خود مصرف می‌کنند، نوجوانان بیشتر در مورد مصرف داروها دوسوگرا هستند و ممکن است کمتر ثابت قدم باشند. مشکل این است که حتی یک قرص فراموش شده می تواند منجر به تشنج شود، اما نه همیشه. بنابراین اگر بیمار یک قرص را فراموش کند و تشنج رخ ندهد، ممکن است به اشتباه فکر کند که دیگر به دارو نیاز ندارد.


بیماران مبتلا به صرع در معرض طیف گسترده ای از پیامدهای روانی اجتماعی متمایز هستند که می تواند مضرتر از خود تشنج و سایر مشکلات پزشکی همراه با آنها باشد. این مطالعه کیفی با هدف شناسایی راهبردهای مقابله ای 21 بزرگسال مبتلا به صرع انجام شد. شرکت‌کنندگان در مطالعه با نمونه‌گیری هدفمند از بیمارستان‌ها، کلینیک‌های متخصص مغز و اعصاب، مراکز بهداشتی درمانی روستایی و انجمن‌های صرع انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. این تحلیل منجر به پیدایش شش مضمون و هفت مضمون فرعی شد: مقابله با بیماری با استفاده از احساسات مذهبی، حمایت طلبی، مبارزه با بیماری، دفاع از خود در برابر بیماری، کتمان بیماری و ابراز احساسات. یافته‌ها نشان داد که شرکت‌کنندگان از رویکرد هیجان‌مدار بیشتر از رویکرد مشکل‌مدار به‌عنوان راهبرد مقابله استفاده می‌کردند. نتایج، دانش متخصصان مراقبت‌های بهداشتی را در مورد نحوه مقابله بیماران ایرانی با صرع بهبود می‌بخشد و به آنها کمک می‌کند تا مدل‌های مراقبت پرستاری را برای ارتقای استراتژی‌های مقابله موفق برای بیماران طراحی کنند.


چگونه از یک کودک یا نوجوان مبتلا به صرع حمایت کنیم؟

اکثر کودکان و نوجوانان مبتلا به صرع زندگی کامل و فعالی دارند که شامل مدرسه، دوستان، ورزش و سایر فعالیت‌ها می‌شود. اینکه صرع چقدر زندگی کودک را مختل می کند به نوع صرع، موفقیت درمان و بسیاری عوامل دیگر بستگی دارد. با پزشک فرزندتان در مورد شرکت ایمن در فعالیت ها صحبت کنید.


همانطور که فرزندتان رشد می کند، به او کمک کنید تا مستقل تر شود. رانندگی، دانشگاه، شغل، ازدواج و تشکیل خانواده مطمئنا برای اکثریت قریب به اتفاق افراد مبتلا به صرع امکان پذیر است. (به «نوجوان به نوجوان: مدیریت تشنج در حین پی بردن به موقعیت‌های زندگی جدید» در زیر مراجعه کنید.)


نکاتی برای تشویق و حمایت از کودک مبتلا به صرع

تا جایی که می توانید در مورد صرع بیاموزید. در مورد صرع آشکارا و صادقانه با کودک خود صحبت کنید. همچنین به کودک خود کمک کنید تا با دیگران در مورد صرع آشکارا و صادقانه صحبت کند.

از گفتن جملاتی که باعث می شود فرزندتان احساس مشکل یا مشکل کند، خودداری کنید. مثبت اندیش باشید و موفقیت فرزندتان را تحسین کنید.


ورزش، سرگرمی ها و سایر علایق را تشویق کنید. به فرزندتان کمک کنید دوست پیدا کند. فعالیت ها و سنت های خانوادگی را ادامه دهید. بدون احساس گناه برای خود وقت بگذارید. استراحت به شما این امکان را می دهد که از خودتان مراقبت کنید تا از نظر جسمی و روحی بهتر بتوانید از فرزند خود مراقبت کنید.


یک شبکه حمایتی برای خود و فرزندتان بسازید. منابع از طریق بنیاد صرع، والدین به والدین مراکز آموزش و اطلاعات والدین و مراکز اطلاعات سلامت خانواده به خانواده در دسترس هستند. روال ها را برقرار کنید. روال ها، برنامه ها و ساختار چیزی است که همه خانواده ها را مشغول می کند. برای انجام تکالیف یک زمان منظم در نظر بگیرید.از فرزندتان بخواهید هر روز در ساعت معینی دارو مصرف کند. آنها را در مسئولیت داروهایشان مشارکت دهید.مطمئن شوید که کودک شما به اندازه کافی می خوابد تا خطر تشنج را کاهش دهید.


نوزادان و کودکان نوپا مبتلا به صرع

تشنج اغلب در چند سال اول زندگی رخ می دهد. این زمانی است که مغز چشمگیرترین رشد و تغییرات خود را پشت سر می گذارد. تشخیص و درمان تشنج در اسرع وقت می تواند به جلوگیری از تاخیر در یادگیری و رشد کمک کند.


با این حال، تشخیص تشنج در نوزادان می تواند دشوار باشد. آنها نمی توانند احساس خود را پس از تشنج یا در طی آزمایشات پزشکی بیان کنند. به عنوان والدین مراقب، مشاهدات شما کلیدی است. آنها به ویژه برای پزشک برای درمان موثر نوزادان و کودکان نوپا مبتلا به صرع ارزشمند و ضروری هستند.


سرفه خشک در مقابل سرفه مرطوب: تفاوت چیست؟ مطلب مرتبط سرفه خشک در مقابل سرفه مرطوب: تفاوت چیست؟

یافتن مراقبت از کودک برای نوزادان و کودکان نوپا مبتلا به صرع

یکی از بزرگترین چالش هایی که والدین نوزادان یا کودکان نوپا مبتلا به صرع می توانند با آن مواجه شوند، مراقبت از کودک است. برخی از مراکز مراقبت از کودک ممکن است کودکان مبتلا به صرع را پذیرش نکنند. برخی از دادن داروی اضطراری ضد تشنج به آنها امتناع می‌کنند، حتی اگر طبق قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت ملزم به انجام این کار باشند. بنیاد صرع محلی شما می تواند اطلاعاتی در مورد قوانین و منابع در منطقه شما ارائه دهد. برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید.


کودکان سن مدرسه مبتلا به صرع

هنگامی که کودکان بزرگتر می شوند، ابتلا به صرع می تواند بخش های زیادی از زندگی آنها را تحت تاثیر قرار دهد. این شامل میزان موفقیت آنها در مدرسه، ورزش هایی که می توانند انجام دهند و اینکه دوستان چگونه با آنها رفتار می کنند، می شود. هرچه بیشتر بتوانید برای کمک به فرزندشان در داشتن یک زندگی فعال و عادی انجام دهید، بهتر است.


مانند همه کودکان در سن مدرسه، بهتر است روال‌های معمولی را ایجاد کنید و قوانین و محدودیت‌های واضحی را تعیین کنید. گاهی اوقات، والدین نگران هستند که ناراحتی کودک مبتلا به صرع می تواند منجر به تشنج شود. معمولاً اگر آرام بمانید و فرزندتان آنقدر بزرگ شده باشد که بفهمد چرا رفتار خاصی را متوقف می کنید، نباید خطر تشنج را افزایش دهد. اگر در مورد بهترین راه تنبیه نگرانی دارید، با پزشک فرزندتان صحبت کنید.


نوجوانان مبتلا به صرع

دوران پیش از نوجوانی و اوایل نوجوانی برای همه سخت است. زمان تغییرات بزرگ، چالش های جدید و برخی وسوسه های خطرناک است. برای نوجوانان مبتلا به صرع، خطرات و ناامنی های این سن افزایش می یابد. مهم است که تا حد امکان با نوجوان خود در مورد صرع و هر گونه نگرانی دیگر صریح صحبت کنید.


دوستیابی. این یک بخش عادی از زندگی نوجوانان است، اما چندان آسان نیست. قرار اول در بهترین شرایط ممکن است اعصاب خردکن باشد، اما صرع فقط پیچ و تاب دیگری می‌افزاید. نوجوانان اغلب نگران این هستند که چه مقدار و چه زود باید تاریخ صرع خود را اعلام کنند. آنها همچنین نگران رد شدن هستند. در اینجا چند نکته و ایده برای آشنایی با نوجوان خود آورده شده است.


بلوغ تغییر بدن بر ظاهر، احساس و تفکر کودکان تأثیر می گذارد. تغییرات هورمونی نیز می تواند بر تشنج و نیاز به دارو تأثیر بگذارد، به ویژه برای دختران. گاهی اوقات، برای مثال، نوجوانان بر اساس تغییرات رفتاری نیاز به تغییر در میزان یا نوع دارویی دارند.


زندگی اجتماعی. به نظر می رسد داشتن دوستان و هماهنگی تمام چیزی است که یک نوجوان به آن فکر می کند. "متفاوت" بودن از هر جهت، مانند ابتلا به صرع، آسان نیست. در حالی که والدین نمی توانند فرزند خود را "محبوب" کنند، اما می توانند به کودک خود کمک کنند تا بفهمد که داشتن چند دوست خوب در واقع مهمتر از داشتن تعداد زیادی آشنای معمولی است. نوجوانان را باید تشویق کرد تا با دوستان خود در مورد صرع صحبت کنند.


سوء مصرف مواد الکل و مواد مخدر برای همه کودکان خطرناک است. این حتی بیشتر در مورد کودکانی که مستعد تشنج هستند و ممکن است برای صرع دارو مصرف می کنند صادق است. خطرات را با فرزندتان در میان بگذارید. سپس کمی بیشتر صحبت کنید و پزشک فرزندتان و دیگرانی که فرزندتان به آنها احترام می گذارد تشویق کنید تا با آنها صحبت کنند. حتی اگر به نظر می رسد که کودک شما توجهی نمی کند، پیام ممکن است در نهایت به درون خود فرو رود. نه تنها در مورد خطرات، بلکه راه های رهایی از موقعیت های ناراحت کننده را نیز مورد بحث قرار دهید.


مسئولیت. این زمانی است که نوجوانان یاد می‌گیرند مستقل‌تر باشند و اعمالشان پیامدهایی دارد. اگر نوجوانی در این سن به صرع مبتلا شود، می تواند برای مدتی بر استقلال او تأثیر بگذارد. از آنجایی که یک نوجوان شروع به گذراندن زمان بیشتری در خارج از خانه می کند، باید برخی از مسئولیت های جدید را شروع کند. با کودک و پزشک خود کار کنید تا بهترین راه را برای سازماندهی و نظارت بر وضعیت او در زمانی که دور از خانه هستند بیابید. وقتی نوجوانان رانندگی را یاد می گیرند، والدین باید قوانین رانندگی ایالتی محلی خود را بررسی کنند.

تگ ها :   صرع

امیدوارم از این محتوا استفاده برده باشید
فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  وکیل حقوقی   |   آموزش تصویری حرکات بدنسازی   |   خرید گونی   |   فروش تجهیزات ویپ   |   خرید کتراک   |   لیبل رایگان   |   خرید آنتی ویروس   |   بلاگسازان   |   خدمات گرافیک و طراحی سایت   |   ایکس بادی تهرانپارس   |   مشاور ایرانی در لندن   |   مجله چپ چین   |   مجله آشپزی   |   آزمون نظام مهندسی  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


✕ ابزار آلات و رنگ های شمع سازی ابزار آلات و رنگ های شمع سازی مشاهده