دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
قالب های خاص سنگ مصنوعی
پکیج همه‌کاره زیبایی طب جامع
سایت داری؟ می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تنوع ممکن است کلید محبوبیت آن باشد، اما انواع مختلف پاستا هنوز حاوی مواد تشکیل دهنده یکسان و مشخصات تغذیه‌ای یکسانی هستند. بنابراین ما در حال رمزگشایی از این هستیم که وقتی صحبت از این غذای اصلی ایتالیایی می‌شود، چه چیزی به چه چیزی مربوط می‌شود...
تقریباً همه پاستاها بی‌نقص هستند، اما یک پاستای عالی برای پستو، یک پاستای عالی برای کاربونارا و گزینه‌های خاصی وجود دارد که برای سالاد پاستا بهتر از بقیه هستند. به همین دلیل است که ما انواع پاستای مورد علاقه‌مان و کاربرد آنها را گردآوری کرده‌ایم...
پاستا غذایی است که از گندم دوروم و آب (و در برخی موارد، تخم مرغ) تهیه می‌شود و با غذاهای ایتالیایی مرتبط است که جزء اصلی آن است.
پاستا به طور کلی به دو دسته خشک و تازه تقسیم می‌شود. پاستای خشک - پاستا سکا - فقط شامل خمیری از گندم دوروم و آب است که احتمالاً فرآیند اکستروژن را طی کرده است و پاستای تازه - پاستا فرسکا - معمولاً شامل اضافه کردن تخم مرغ به مواد تشکیل دهنده است و با دست تهیه می‌شود.
هر دو نوع پاستا در اشکال و اندازه‌های مختلفی از ورق‌های صاف گرفته تا روبان‌ها، لوله‌ها تا پوسته‌ها وجود دارند و با غوطه‌ور شدن در آب جوش، سپس آبکش کردن و سرو کردن با سس پخته می‌شوند.
پاستا عموماً به عنوان یک غذای ایتالیایی طبقه‌بندی می‌شود و شواهدی از وجود آن در آثار کشف شده از تمدن اتروسک، که در مناطق مدرن لاتزیو، اومبریا و توسکانی، حدود قرن چهارم پیش از میلاد واقع شده بود، وجود دارد. مستقل از این، غذایی شبیه به رشته فرنگی در چین از ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد وجود داشته است، که احتمالاً شایعه‌ای مبنی بر اینکه مارکو پولو آن را از سفرهایش به شرق آسیا در قرن سیزدهم میلادی به ایتالیا آورده است، از آنجا آمده است.
اگرچه «اسپاگتی بولونیز» یک غذای معروف است، بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند آن را با پاستای پهن‌تر و پهن‌تر مانند تالیاتل یا پاپاردل سرو کنند، زیرا تمایل دارند سس پر از گوشت را بهتر از اسپاگتی گرد حس کنند.
بعضی از پاستاها برای وگان‌ها مناسب هستند و بعضی دیگر نه. پاستای خشک سنتی ایتالیایی فقط با آرد سمولینای گندم دوروم و آب تهیه می‌شود که هر دو برای وگان‌ها مناسب هستند، اما پاستای تازه با تخم مرغ، یک محصول مشتق شده از حیوانات، تهیه می‌شود و برای کسانی که رژیم غذایی گیاهی دارند مناسب نیست.
آیا پاستا حاوی آلرژن است؟ پاستای سنتی حاوی مواد حساسیت‌زا است - پاستای خشک حاوی گندم، غلات حاوی گلوتن از طریق آرد دوروم و پاستای تازه حاوی گندم و تخم‌مرغ، یکی دیگر از ۱۴ ماده‌ی حساسیت‌زای اصلی غذایی است. با این حال، اکنون آردهای بدون گلوتن زیادی در بازار وجود دارد.
پاستای تازه وگان نیست زیرا تخم مرغ یکی از اجزای اصلی دستور پخت آن است. در Erudus، می‌توانید با استفاده از جستجوی داده‌های آلرژن و تغذیه ، بررسی کنید که آیا یک محصول پاستا برای وگان‌ها مناسب است یا خیر .
مانند اکثر چیزها، پاستا در حد اعتدال خوب است، اما پاستای تصفیه‌شده - پاستای سفید که در آن هسته گندم از جوانه و سبوس جدا شده است، یک غذای پرکالری است که می‌تواند باعث افزایش ناگهانی قند خون شود. این بدان معناست که در سیر نگه داشتن شما خیلی مؤثر نیست. با این اوصاف، پاستا به طور خاص چربی اشباع یا نمک زیادی ندارد و بسته به نحوه‌ی سرو آن می‌تواند کم و بیش سالم باشد. پاستایی که در سس گوجه‌فرنگی با موادی مانند فلفل چیلی و گوشت بدون چربی سرو می‌شود، نسبت به پاستایی که در سس پنیر یا خامه با گوشت چرب مانند پانچتا سرو می‌شود، کمتر چاق‌کننده و از نظر مواد مغذی غنی‌تر است.
تونارلی پاستای کلاسیکی است که برای کاربونارا استفاده می‌شود. این یک اسپاگتی ضخیم‌تر و زاویه‌دارتر است که با تخم‌مرغ درست می‌شود و به آن غنای بیشتری می‌دهد تا با سس تکمیل شود.
پاستا به طور سنتی در یک قابلمه آب جوش و نمک تا زمانی که بافت آن "آل دنته" شود - به این معنی که نرم اما سفت باشد - پخته می‌شود و سپس آبکش می‌شود. یک ضرب‌المثل قدیمی وجود دارد که می‌گوید آب جوش باید به اندازه دریای مدیترانه شور باشد و مهم است که پاستا پس از آبکش شدن آبکشی نشود تا مطمئن شوید که سس به درستی به آن می‌چسبد. یک راه حتی بهتر برای چسبیدن سس، اضافه کردن مقدار کمی از آب نشاسته‌ای پاستا به خود سس است.
مدت زمانی که طول می‌کشد تا پاستا در قابلمه به آل دنته تبدیل شود به اندازه و نوع پاستا بستگی دارد - می‌تواند از ۳ دقیقه برای چیزی مانند اورزو تازه تا ۱۲ دقیقه برای چیزی مانند تالیاتل خشک باشد. بنابراین بهتر است دستورالعمل‌های پخت روی بسته‌بندی را بررسی کنید.
آیا پاستا حاوی گلوتن است؟ بله، تمام پاستاهای سنتی، چه خشک و چه تازه، حاوی گلوتن هستند، زیرا ماده اصلی آنها آرد دوروم است. آرد دوروم از گندم، یک غله حاوی گلوتن، تهیه می‌شود.
پستو یک سس سبز با مواد پایه مانند ریحان، دانه کاج و پنیر پارمزان است که از شهر جنوا ایتالیا سرچشمه می‌گیرد و گاهی اوقات به عنوان پستو آلا جنووسی شناخته می‌شود. به همین دلیل، بهترین و سنتی‌ترین پاستا برای همراهی با آن، تروفیه است، یک پاستای کوتاه رول شده که از آن منطقه سرچشمه می‌گیرد.
پاستا یک کربوهیدرات ساده. این بدان معناست که کربوهیدرات به سرعت در جریان خون جذب می‌شود و باعث افزایش ناگهانی قند خون و در نتیجه "افت ناگهانی" خستگی و نفخ می‌شود. کربوهیدرات‌های پیچیده مانند غلات کامل و سیب‌زمینی شیرین شما را برای مدت طولانی‌تری سیر نگه می‌دارند و قند خون را به همان میزان افزایش نمیدهند.
پاستا تصفیه‌شده یکی از غنی‌ترین غذاها از نظر کربوهیدرات است که حتی بیشتر از مقدار مساوی نان سفید کربوهیدرات دارد.
پاستا به عنوان غذایی که به خوبی فریز می‌شود شناخته نمی‌شود، اما غذاهای پاستا مانند لازانیا و راویولی به طور موثری در برابر انجماد مقاومت می‌کنند. دلیل این امر این است که آنها حداقل تا حدی پخته شده‌اند و با مواد دیگری مانند سس‌ها ترکیب شده‌اند که از خشک شدن و شکننده شدن آنها هنگام گرم شدن مجدد جلوگیری می‌کند. پاستای ساده پخته شده را می‌توان با خیال راحت در کیسه‌های پلاستیکی قابل بسته شدن مجدد فریز کرد، اما لزوماً کیفیت آن را حفظ نمی‌کند.
پاستای کوچک برای سالاد بهترین گزینه است - چیزی مثل فارفاله سس را به خود می‌گیرد، اما خوردن آن در کنار مواد دیگر مثل سبزیجات آسان است و نیازی به برش دادن یا پیچاندن روی کارد و چنگال ندارد. پاستای صدفی شکل مثل کونچیگلی نیز انتخاب خوبی برای سالادی است که شامل غذاهایی مثل کینوا یا نخود فرنگی است، زیرا می‌تواند آنها را مانند یک کاسه کوچک در خود جای دهد.
فارفاله نوعی پاستای پاپیونی شکل است که نام خود را از کلمه ایتالیایی «فارفاله» به معنی «پروانه» گرفته است.
فارفاله یک پاستای همه‌کاره است که می‌توان از آن در غذاهای مختلفی مانند سس خامه‌ای و مخلوط با موادی مانند مارچوبه و پانچتا استفاده کرد. به عنوان یک پاستای نسبتاً کوچک و لقمه‌ای، انتخاب خوبی برای سالاد پاستا نیز هست.
فتوچینی یک پاستای دراز و تخت است که کمی از تالیاتل پرتر و به اندازه آن پهن نیست. این پاستا از کاپلی دانجلو رنسانس تکامل یافته و بومی مناطق رومی و توسکانی ایتالیا است.
گذشته از «فتوچینی آلفردو»ی که فتوچینی است که در سس غلیظ خامه، پنیر و کره سرو می‌شود، فتوچینی به عنوان «پیش غذای پاستا» در یک وعده غذایی به خوبی عمل می‌کند، زیرا نسبتاً رقیق و سبک است. یک پیشنهاد خوب برای سرو، «آل بورو» است که به معنی سرو شدن با کره آب شده، سبزیجات تازه و پنیر پارمزان رنده شده یا با قارچ پورسینی است.
پاستای خشک از آرد گندم، ترکیب با آب و تبدیل آن به خمیر بدون مخمر تهیه می‌شود که سپس قبل از پخت به شکل‌های مختلف رول می‌شود. پاستای تازه از همان مواد اولیه، با اضافه کردن تخم مرغ، استفاده می‌کند و به همان روش تهیه می‌شود.
نام فوسیلی از کلمه ایتالیایی «فوزو» به معنای دوک گرفته شده است و در ابتدا با پیچاندن پاستا به دور یک میله کوچک برای ایجاد شکل مارپیچی متمایز آن تهیه می‌شد.
نوعی از فوسیلی وجود دارد که به عنوان «روتینی» شناخته می‌شود و گاهی اوقات با موادی مانند چغندر، گوجه فرنگی و اسفناج نیز تهیه می‌شود تا به آن رنگ قرمز یا سبز بدهد.
شکل مارپیچی فوسیلی به این معنی است که می‌تواند سس‌های غلیظ را در خود نگه دارد و به دام بیندازد و آن را به انتخابی عالی برای پخت پاستا و سس‌هایی تبدیل می‌کند که شامل موادی مانند پنیر ریکوتا و پاساتا هستند.
گنوچی ترکیبی از پاستا و سیب‌زمینی است که به شکل کوفته‌های کوچک و لقمه‌ای سرو می‌شود. گنوچی را با قرار دادن در یک قابلمه آب جوشیده و نمک زده می‌پزید تا کوفته‌ها روی سطح آب شناور شوند (معمولاً حدود ۲ تا ۴ دقیقه)، و وقتی به درستی درست شود، باید بافتی نرم و مرطوب داشته باشد، درست شبیه به یک غذای جویدنی.
گنوچی می‌تواند سیرکننده باشد و اغلب با سس گوجه‌فرنگی ساده یا پستو سرو می‌شود، یا با سبزیجات تازه مانند مریم‌گلی در کره سرخ می‌شود.
در غذاهای رومی، گنوچی در فر پخته می‌شود و سپس قبل از خنک شدن، با موادی مانند پنیر و کره در یک تابه گرم شده ترکیب می‌شود.
ماکارونی نوعی پاستای کوچک و لوله‌ای است که معمولاً به صورت خشک فروخته می‌شود. در حالی که در ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی انواع مختلفی از ماکارونی وجود دارد و اسم ماکارونی می‌تواند به تعدادی از غذاهای پاستایی که با انواع مختلف پاستا تهیه می‌شوند اشاره داشته باشد، اما بیشتر با ماکارونی آرنجی، پاستای کوتاه کمی خمیده که برای غذای "پنیر ماکارونی" استفاده می‌شود، مرتبط است.
ماکارونی به دلیل اندازه کوچکش، انتخاب خوبی برای سوپ نیز هست، جایی که با موادی مانند نخود به خوبی جفت می‌شود.
بله، تمام پاستاهایی که بدون گلوتن نیستند حاوی گندم هستند، غلاتی که حاوی گلوتن هستند - یکی از ۱۴ ماده‌ی غذایی اصلی حساسیت‌زا . پاستای تازه همچنین شامل تخم‌مرغ ، یکی دیگر از مواد حساسیت‌زا، به عنوان ماده‌ی اصلی است. گاهی اوقات پاستا با کره سرو می‌شود که از شیر حساسیت‌زا گرفته شده است .
اورزو که گاهی اوقات به عنوان "ریزونی" نیز شناخته می‌شود، نوعی پاستا است که شبیه دانه‌های بزرگ برنج است. اورزو در طبقه‌بندی ایتالیایی "پاستینا" به معنای "پاستای کوچک" است و می‌تواند از آرد کامل یا آرد گندم تهیه شود و گاهی اوقات شامل سمولینا نیز می‌شود.
اورزو یک انتخاب محبوب برای اضافه کردن به سالاد است، زیرا می‌توان آن را به راحتی با موادی مانند زعفران و فلفل چیلی طعم‌دار کرد و با سبزیجات و حبوباتی مانند لوبیا و عدس مخلوط کرد.
پستو یک سس سرد است که از پنیر پارمزان، ریحان، سیر، دانه کاج و روغن زیتون تهیه می‌شود و با پاستایی مانند فوسیلی که سس معطر آن به تمام قسمت‌های ریز و درشت آن نفوذ می‌کند، به خوبی هماهنگ می‌شود.
پنه نوعی پاستای بسیار محبوب است که به صورت لوله‌های متوسط با انتهای بریده شده با زاویه مشخص عرضه می‌شود.
مانند بسیاری از پاستاها، پنه بهتر است به صورت آل دنته (سفت تا دندان) سرو شود و با سس‌هایی مانند پستو و راگو عالی می‌شود. به لطف فیلم‌های کلاسیک ایتالیایی «لا گراند بوف» و «روما»، این غذا بیشتر با سس آرابیاتا که با گوجه فرنگی، سیر و فلفل قرمز خشک تهیه می‌شود و اصالتاً از منطقه لاتزیو است، شناخته می‌شود.
مدت زمان پخت پاستا به نوع خاص آن بستگی دارد - پاستاهایی که سطح مقطع کوچکی دارند مانند ماکارونی معمولاً ۵ تا ۷ دقیقه در آب جوش می‌پزند و پاستاهای بلندتر مانند تالیاتلی ممکن است تا ۱۲ دقیقه طول بکشد.
پاستا بهتر است به صورت آل دنته (به معنی کمی سفت) سرو شود، بنابراین اغلب ارزش دارد که حدود یک دقیقه کمتر از آنچه روی دستورالعمل روی بسته‌بندی نوشته شده، پخته شود - و فراموش نکنید که مقدار کمی از آب پاستا را برای اضافه کردن به روغنی که پاستا را در آن می‌ریزید، نگه دارید.
ریگاتونی نوعی پاستای لوله‌ای شکل بومی جنوب و مرکز ایتالیا است و به خاطر سطح شیاردارش شناخته می‌شود. این پاستا که از زیتی و پنه بزرگتر است، با پنه نیز متفاوت است، زیرا به صورت مستقیم برش داده می‌شود. این معنی است که می‌تواند سس‌های غلیظ و خامه‌ای و حتی پنیر را در خود نگه دارد. این ویژگی، آن را هم برای سرو با راگوس گوشتی و هم برای استفاده در پخت پاستا که شامل پنیر موزارلا در بین مواد تشکیل‌دهنده است، عالی می‌کند.
در سنت رومی، کاربونارا (سسی تهیه شده از پنیر پکورینو، زرده تخم مرغ، آب پاستا و ژامبون نمک سود شده) با پاستای بلندی مانند اسپاگتی سرو می‌شود و معمولاً به جای تازه، خشک شده
اسپاگتی یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین انواع پاستا است که اصالتاً ایتالیایی است اما در سراسر جهان محبوب است. نام آن از کلمه ایتالیایی "spago" گرفته شده است که به معنی "رشته" یا "ریسمان" است و به شکل بلند و نازک اسپاگتی و شباهت آن به رشته اشاره دارد.
اسپاگتی بهتر است به صورت آل دنته پخته و سرو شود، اما می‌توان آن را پخت و ترد هم خورد. اسپاگتی برای غذاهای گوشتی عالی است و اسپاگتی بولونیز - که با گوشت چرخ‌کرده، گوجه‌فرنگی، پیاز و سیر درست می‌شود - غذایی است که بیشتر با این نوع پاستا مرتبط است. به دلیل فیلم دیزنی بانو و ولگرد، اسپاگتی که با کوفته قلقلی سرو می‌شود، به عنوان یکی از رمانتیک‌ترین غذاهای پاستا نیز شناخته می‌شود.
پاستای متخلخل که اجازه می‌دهد سس به آن بچسبد، برای راگوس گوشتی و بولونیز بهترین گزینه است، بنابراین چیزی صاف مانند تالیاتل بهترین انتخاب است.
پاستای صدفی مانند کونچیگلی که می‌تواند سس را درون خود نگه دارد، برای سرو در کنار سس گوشت نیز عالی است.
تالیاتل، نوعی پاستای تخم‌مرغی سنتی (که به ازای هر ۱۰۰ گرم آرد، ۱ تخم‌مرغ استفاده می‌شود) است که به صورت نوارهای بلند و صافی تهیه می‌شود که پهن‌تر اما کمتر از رشته‌های فتوچینی و اسپاگتی گرد هستند.
تالیاتله که ریشه در مناطق امیلیا-رومانیا و مارکه ایتالیا دارد، در اصل با غذای تالیولینی دی پاستا و سوگو، آلا مانیرا دی زافیران مرتبط بود که در بشقاب نقره‌ای سرو می‌شد، اما امروزه حتی در وعده‌های غذایی روستایی‌تر نیز رایج است.
با وجود صاف بودن، تالیاتل به طرز شگفت‌آوری متخلخل است و می‌تواند در برابر مواد اولیه‌ی قوی مانند گوشت گوساله و ریکوتا مقاومت کند و آن را به انتخابی عالی برای سس‌های گوشتی غنی تبدیل می‌کند.
یکی دیگر از روش‌های محبوب خوردن تالیاتلی، «بریسیوله ای نوچی» است که با پودر سوخاری و آجیل سرو می‌شود.
فوزیلی سس بسیار خوبی برای سالاد پاستا است زیرا سطح زیادی برای جذب سس دارد، اما به اندازه کافی کوچک است که با چنگال به همراه سایر مواد تشکیل دهنده جا شود. کاواتاپی، پاستایی به شکل فوزیلی که بسیار شبیه ماکارونی است، یکی دیگر از انتخاب‌های عالی برای سالاد پاستا است.
با توجه به شکل متمایز این پاستا، جای تعجب نیست که کونچیگلیه نام خود را از کلمه ایتالیایی به معنای صدف - "کونچیگلیا" - گرفته است. این پاستا شکلی گرد و صدفی دارد و می‌تواند سس بیشتری نسبت به سایر انواع پاستا در خود جای دهد. کونچیگلیه گاهی اوقات با موادی مانند گوجه فرنگی، اسفناج و جوهر ماهی مرکب رنگ می‌شود.
کونچیگلیه پاستای بی‌نظیری برای سس خامه‌ای است و در نتیجه در خوراک‌های گوشتی هم خیلی خوب جواب می‌دهد. از آنجایی که می‌تواند سبزیجات درشت را هم در خود جای دهد، کونچیگلیه برای غذاهای گوجه‌فرنگی و حتی سالادها عالی است.
پکیج همه‌کاره زیبایی طب جامع
مشاهده
وبلاگ اطلاعات عمومی
مطلب مرتبط
طرز تهیه کیک سیب کم‌کربوهیدرات (بدون شکر)
مطلب مرتبط
طرز تهیه کوکی‌های شکلاتی کنجدی با خرما (وگان و بدون شکر )
