فروش مودم فیبر نوری

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» آیا مراقبت از والدین یک وظیفه است یا یک انتخاب؟

آیا مراقبت از والدین یک وظیفه است یا یک انتخاب؟

۱۸ نکته برای کنار آمدن با والدین سرسخت و مسن

آیا در چند ماه یا چند سال گذشته شاهد زوال والدین سالمند خود بوده‌اید ؟ این می‌تواند ترسناک باشد، به خصوص اگر شاهد تصمیماتی باشید که فکر می‌کنید برای شرایطشان بهترین نیست. برخورد با والدین سالمند نیز می‌تواند ناامیدکننده باشد، به خصوص اگر آنها از کمک یا مشاوره شما امتناع کنند. با این حال، اگر بتوانید راهی برای برقراری ارتباط با آنها پیدا کنید که به آنها کمک کند استقلال و خودمختاری خود را حفظ کنند، می‌توانید آنها را متقاعد کنید که سالم‌ترین تصمیمات ممکن را بگیرند.

 

چرا والدین مسن شما تصمیمات خطرناکی می‌گیرند؟ چون پیری می‌تواند ترسناک باشد. سالمندان اغلب از ناشناخته‌ها، از جمله از دست دادن استقلال و اثرات بلندمدت بیماری‌های جدی می‌ترسند. این ترس ممکن است دلیل مقاومت بسیاری از سالمندان در برابر درخواست کمک باشد و گاهی اوقات حتی در مورد هرگونه علائم جدیدی که تجربه می‌کنند، پنهان‌کاری می‌کنند.


عوامل زیادی در تصمیم‌گیری والدین شما نقش دارند. اغلب، نحوه برخورد شما با آنها هنگام ابراز نظر می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند. نکات زیر می‌تواند به شما در مدیریت اختلافات کمک کند، زیرا می‌توانید به جای تحمیل کردن، با والدین مسن خود به گونه‌ای رفتار کنید که از آنها حمایت کنید.


بهترین عطرهای وانیلی زنانه برای پاییز و زمستان ۲۰۲۶ مطلب مرتبط بهترین عطرهای وانیلی زنانه برای پاییز و زمستان ۲۰۲۶

۱. پشتکار داشته باشید.

صبر و پشتکار در گفتگو با والدین سالمند، نقش بسیار مهمی در افزایش بهره‌وری گفتگوها دارد . با این انتظار وارد گفتگو نشوید که همه چیز در یک جلسه حل شود. احتمالاً مجبور خواهید شد نگرانی‌های خود را بارها با والدینتان مطرح کنید - پس صبور باشید. بمباران کردن سالمندی که دوستش دارید با اطلاعات زیاد در یک مکالمه می‌تواند بی‌جهت ترس از دست دادن کنترل را در او برانگیزد. و اگر عزیز شما دچار زوال عقل یا اختلال شناختی باشد، ممکن است نتواند اطلاعات زیادی را به طور همزمان دریافت کند.


۲. از کشمکش‌های قدرت دوری کنید - نبردهای خود را انتخاب کنید.

والدین خود را تحت فشار قرار ندهید، غر نزنید یا با صدای بلند نطق نکنید. دادن اولتیماتوم فقط باعث می‌شود که آنها عصبانی شوند و فریاد زدن، بحث کردن، کوبیدن در و غیره می‌تواند به طور جدی به رابطه آسیب برساند. در عوض، با مشارکت دادن عزیزانتان در هر فرآیند تصمیم‌گیری، به آنها قدرت دهید . احساسات آنها را تأیید کنید و به آنها نشان دهید که برای نظراتشان ارزش قائل هستید.


۳. حساس باشید.

انتقاد و قضاوت می‌تواند والدین شما را در حالت تدافعی قرار دهد. گفتن رک و پوست‌کنده به مامان و بابا که نمی‌دانند چگونه زندگی خود را مدیریت کنند، آنها را متقاعد نخواهد کرد. در عوض، به جملاتی که با «من» شروع می‌شوند، مانند «من نگرانم چون به نظر می‌رسد داری وزن کم می‌کنی و نگرانم که به اندازه کافی غذا نمی‌خوری» اکتفا کنید.


۴. بدانید که زمان‌بندی همه چیز است.

مکالمات سازنده هرگز زمانی که همه احساس استرس یا خستگی می‌کنند، اتفاق نمی‌افتد. مطمئن شوید که مکالمات چالش‌برانگیز را در روزهایی انتخاب می‌کنید که والدینتان احساس آرامش می‌کنند و نه افسردگی یا اضطراب. این در مورد شما نیز صدق می‌کند - وقتی احساس استرس خاصی دارید، از صحبت کردن خودداری کنید زیرا اضطراب شما فقط به ترس آنها می‌افزاید.


۵. آرام باشید.

تا حدودی، والدین شما ممکن است از مواجهه با چالش‌های جدید آگاه باشند، بنابراین اجتناب از بحث در مورد آینده‌شان ممکن است برای آنها امن‌تر از پذیرش واقعیت به نظر برسد. بیان نگرانی‌هایتان با آرامش و صحبت با عشق و محبت می‌تواند به آنها اطمینان دهد که تغییر خوب خواهد بود.


۶. برای خودتان از دیگران کمک بگیرید.

اگر خودتان احساس ترس، درماندگی و ناامیدی می‌کنید، برخورد ملایم با والدین سالخورده و لجباز ممکن است آسان نباشد. در این صورت، لطفاً بخشی از انرژی مراقبتی خود را به خودتان اختصاص دهید و از دیگران، چه یک گروه مدیتیشن، یک مشاور یا یک گروه حمایتی، کمک بگیرید .


۷. وقت بیشتری را با آنها بگذرانید.

اگرچه ممکن است وقت اضافه زیادی نداشته باشید، سعی کنید کمی بیشتر از آن را با والدین خود بگذرانید (البته اگر رابطه‌تان منبع اختلاف نیست). با بالا رفتن سن والدینتان، احتمالاً قدردان توجه بیشتر شما خواهند بود. اگر آنها بدانند که شما به جای اینکه رابطه‌تان را در یک برنامه‌ی شلوغ بگنجانید، به آن اولویت می‌دهید، تعاملات شما حتی ممکن است هماهنگ‌تر شود.


۸. سوال بپرسید.

به جای اینکه با والدینتان صحبت کنید، با آنها صحبت کنید و آنها را در گفتگو مشارکت دهید . با پرسیدن سوالات باز شروع کنید . در بهترین حالت، این رویکرد ممکن است به آنها اجازه دهد تا در مورد وضعیت خود تأمل کنند و به این نتیجه برسند که واقعاً باید تغییری ایجاد شود.


۹. راه‌حل ارائه دهید.

به جای اینکه به والدینتان بگویید چه کاری انجام دهند، روی رسیدگی به نگرانی‌های آنها تمرکز کنید. به انجام تحقیقات خود متعهد شوید و اگر پاسخی ندارید، از خودتان پاسخی نسازید. هدف در اینجا ایجاد اعتماد و تقویت روحیه حمایت و همکاری متقابل است.


۱۰. روی مزایا تمرکز کنید.

همیشه روی مزایای راه‌حل پیشنهادی خود تمرکز کنید. برای مثال، اگر زندگی با کمک دیگران را راه‌حل می‌دانید، بر تنوع فعالیت‌های اجتماعی و تفریحی که در این جوامع ارائه می‌شود، تأکید کنید.


۱۱. خانواده‌های دیگر را هم دعوت کنید.

به یاد داشته باشید، مراقبت از کودک مسئولیت بزرگی است، مسئولیتی که نباید به تنهایی آن را به عهده بگیرید. اگر خواهر و برادر دارید، یک جلسه خانوادگی ترتیب دهید تا در مورد نگرانی‌هایتان صحبت کنید یا از آنها بخواهید که با مامان و بابا صحبت کنند. فقط مطمئن شوید که در مورد مسائل مهم، رو در رو صحبت می‌کنید.


۱۲. از حمایت دوستان خود بهره ببرید.

در نظر بگیرید که یک جلسه خانوادگی با حضور یک دوست صمیمی یا همسایه ترتیب دهید. گاهی اوقات شنیدن حقیقت از کسی خارج از خانواده آسان‌تر است.

معرفی برند آرایشی شارلوت تیلبری Charlotte Tilbury مطلب مرتبط معرفی برند آرایشی شارلوت تیلبری Charlotte Tilbury


۱۳. با پزشکشان صحبت کنید.

اگر هیچ‌کدام از این روش‌ها جواب نداد، با پزشک والدینتان تماس بگیرید و نگرانی خود را در مورد سلامت والدینتان به آنها اطلاع دهید. در نهایت، یک متخصص پزشکی ممکن است تنها کسی باشد که والدینتان به توصیه‌هایش گوش خواهند داد.


۱۴. پیامدها را شرح دهید.

اگر والدین شما هنوز مصمم و مصمم هستند که در خانه چهار خوابه خود بمانند یا به رانندگی ادامه دهند، با آرامش آنها را از عواقب احتمالی اعمالشان مطلع کنید. مسائل را با عبارات تنبیهی بیان نکنید یا با آنها مانند کودکان صحبت نکنید. در عوض، به آنها یادآوری کنید که اعمال آنها فراتر از خانواده است. "مامان، من تو را دوست دارم و می‌خواهم مستقل باشی، اما نمی‌خواهم این استقلال به قیمت آسیب رساندن به کسی به دلیل  تصادف رانندگی که تو باعث آن شده‌ای، تمام شود"  می‌تواند یک زنگ خطر قوی باشد.


۱۵. روی تغییر کردن آنها حساب نکنید.

در نهایت، ممکن است هیچ کاری از دست شما برای تغییر نظر والدین برنیاید. به یاد داشته باشید، والدین شما بزرگسالان بالغی هستند که حق دارند تصمیمات خودشان را بگیرند و گاهی اوقات بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که به خواسته‌های آنها احترام بگذارید.


۱۶. سعی کنید انگیزه پشت رفتار آنها را بفهمید.

هنگام نزدیک شدن به عزیزتان، نه تنها به آنچه می‌گویند، بلکه به آنچه ممکن است نگویند نیز گوش دهید . به عنوان مثال، ممکن است از رفتن به خانه سالمندان بترسند زیرا نگران دوست‌یابی هستند. ممکن است از مراجعه به پزشک خودداری کنند زیرا از آنچه پزشک ممکن است در مورد وضعیتشان بگوید، می‌ترسند. بسیاری از اوقات، ترس یا اضطراب عامل اصلی رفتار آنهاست.


۱۷. موقعیت را بپذیرید؛ خودتان را سرزنش نکنید.

تماشای عزیزانتان که با چالش‌های ناشی از پیری روبرو هستند، دشوار است، به خصوص اگر پذیرای کمک نباشند. با این حال، شما فقط می‌توانید تا حدی آنها را متقاعد و التماس کنید تا نظرشان را تغییر دهند یا آنها را به بررسی گزینه‌های جدید ترغیب کنید. با مشاور یا گروه پشتیبانی خود همکاری کنید تا وضعیت را همانطور که هست بپذیرید و بدانید چه چیزی را نمی توانید تغییر دهید و چه چیزی را می‌توانید.


۱۸. با والدین پیر خود مانند بزرگسالان رفتار کنید.

والدین شما هنوز والدین شما هستند و اگر با آنها مانند کودک در رابطه رفتار کنید، می‌تواند برای آنها و شما ناخوشایند باشد. به یاد داشته باشید که والدین شما بزرگسال هستند و لیاقت دارند که با آنها مانند یک بزرگسال رفتار شود. در طول مکالمات خود، بر توانمندسازی آنها و دادن حق انتخاب و مشارکت فراوان در هر تصمیمی تمرکز کنید.


چگونه با والدین سرسخت و مسن برخورد کنیم .


خشم، خصومت و طغیان

اگر وقتی با عزیزتان در مورد نگرانی‌هایتان صحبت می‌کنید، با خشم یا خصومت مواجه شوید، می‌تواند مانند یک حمله شخصی به نظر برسد. با این حال، هر چه بیشتر در مورد علل احتمالی آن خشم بدانید، کمتر می‌توانید آن را شخصی تلقی کنید و هرگونه مراقبت بعدی را که عزیزتان ممکن است نیاز داشته باشد، دریافت کنید.


علل بالقوه

اگر عزیز شما همیشه کمی بدخلق یا لجباز بوده است، چالش‌های پیری معمولاً این ویژگی‌ها را تشدید می‌کند.


راه حل

فرایند پیری آسان نیست و می‌تواند موجب سرخوردگی سالمندان شود. داشتن کمی همدلی و قرار دادن خود به جای آن‌ها، می‌تواند رویکرد شما را ملایم‌تر کند و کمک کند تا پرخاشگری‌ها یا تندی‌های آن‌ها را به خودتان نگیرید. هر زمان که ممکن است، از خدمات «مراقبت موقت» استفاده کنید تا بتوانید از نقش مراقبتی خود فاصله بگیرید و پس از استراحت، با دیدگاهی تازه به این نقش بازگردید.


رفتار توهین‌آمیز یا آزارگرانه

گاهی اوقات، خشم و لجاجت می‌تواند به رفتارهای توهین‌آمیز یا آزارگرانه تبدیل شود. در اینجا به دلایل بروز این مسئله و نحوه مواجهه با آن در نقش مراقبتی‌تان می‌پردازیم.


علل احتمالی

رفتارهای توهین‌آمیز گاهی در سالمندان دیده می‌شود. گاهی این رفتار ناشی از یک مشکل سلامت روان است که عزیز شما سال‌ها با آن دست‌به‌گریبان بوده است. در چنین شرایطی، ممکن است شما از قبل مهارت‌های مقابله‌ای خاصی را در مجموعه تجربیات شخصی خود داشته باشید که به مدیریت اوضاع کمک کند. اما اگر این رفتار توهین‌آمیز جدید است، می‌تواند نشان‌دهنده تغییری در وضعیت سلامت روان یا توانایی‌های شناختی فرد باشد.


راهکار

سعی کنید توضیح دهید که رفتار آن‌ها چه احساسی در شما ایجاد می‌کند. همچنین، تا زمانی که از امنیت عزیزتان اطمینان حاصل کرده‌اید، می‌توانید در صورت لزوم محیط را ترک کنید. در نهایت، استفاده از خدمات «مراقبت موقت» را در نظر بگیرید تا بتوانید استراحتی را که به آن نیاز دارید و شایسته‌اش هستید، داشته باشید.


امتناع از دوش گرفتن یا استحمام

خودداری از انجام امور بهداشتی شخصی، به‌ویژه دوش گرفتن یا استحمام، در میان سالمندان بسیار شایع است؛ به‌خصوص اگر به بیماری آلزایمر یا انواع دیگر زوال عقل (دمانس) مبتلا باشند.


علل احتمالی

دلایل متعددی وجود دارد که ممکن است باعث شود عزیز شما از دوش گرفتن امتناع کند. این کار ممکن است برای آن‌ها حس آسیب‌پذیری یا ترس ایجاد کند؛ ضمن اینکه ضعف بینایی یا افت توانایی‌های شناختی می‌تواند این ترس را تشدید نماید.


راهکار

مانند هر مسئله دیگری که با زوال عقل مرتبط است، با پزشک عزیزتان مشورت کنید تا علت مقاومت او در برابر استحمام مشخص شود. این مسئله ممکن است ترکیبی از اضطراب و افسردگی باشد، یا بخشی از روند پیشرفت زوال عقل در فرد.

سعی کنید با استفاده از حوله برای حفظ حریم خصوصی، به عزیزتان کمک کنید تا هنگام استحمام احساس شرم یا برهنگی نکند. همچنین، استفاده از شامپو و صابون‌های بدون نیاز به آب، راهکاری مناسب برای حفظ بهداشت فردی در مواقعی است که فرد از دوش گرفتن خودداری می‌کند.


استفاده از الفاظ نامناسب یا بیان اظهارات توهین‌آمیز

افت توانایی‌های شناختی اغلب دلیل اصلی بیان اظهارات توهین‌آمیز یا استفاده از الفاظ نامناسب توسط سالمندان است. با این حال، شنیدن چنین حرف‌هایی برای فرزندان بزرگسال یا مراقبان می‌تواند همچنان تکان‌دهنده یا ناخوشایند باشد، حتی اگر آن‌ها از منشأ این رفتار آگاه باشند.


علل احتمالی

وقتی سالمندان شروع به استفاده از الفاظ نامناسب یا بیان اظهارات توهین‌آمیز می‌کنند، اغلب به این دلیل است که دچار درد یا سرخوردگی شده‌اند، و یا به مرحله جدیدی از زوال شناختی (افت توانایی‌های ذهنی) رسیده‌اند. تغییر ناگهانی در شخصیت فرد همچنین می‌تواند نشان‌دهنده وجود یک عفونت باشد.


راهکار

گاهی اوقات نادیده گرفتن این رفتار، بهترین راهکار است. همچنین می‌توانید به رفتار فرد اشاره کنید و بگویید که از انجام آن کار توسط او خوشتان نمی‌آید. با این حال، اگر عزیز شما به زوال عقل (دمانس) مبتلا است، باید توجه داشته باشید که او احتمالاً نمی‌تواند تذکر شما یا پیامدهای رفتارش را به خاطر بسپارد.


بدگمانی (پارانویا)، هذیان‌ها و توهمات

مشاهده اینکه عزیزتان دچار هذیان یا بدگمانی شده است، می‌تواند بسیار نگران‌کننده باشد. اغلب، زوال شناختی علت بروز این حالات است، اما ممکن است عزیز شما در حال تجربه عوارض جانبی ناشی از مصرف دارو باشد.


علل احتمالی

داروها می‌توانند باعث بروز بدگمانی، توهم و هذیان شوند. حتماً با پزشک یا داروسازِ عزیزتان درباره این نوع عوارض جانبی صحبت کنید. زوال عقل و عفونت‌هایی مانند عفونت ادراری (UTI) نیز می‌توانند منجر به چنین رفتارهایی شوند.


راهکار

با تیم پزشکیِ عزیزتان همکاری کنید تا علت اصلی هذیان‌ها یا بدگمانی‌ها را پیدا کنید. زمانی که مشخص شد آیا این وضعیت ناشی از زوال عقل است، عفونتی در کار است، یا مشکلی مربوط به داروهاست، می‌توانید اقدامات لازم را برای ایجاد تغییرات مناسب انجام دهید.


انباشت‌گری (احتکار اشیاء)

وقتی واژه «انباشت‌گری» یا «احتکار» را می‌شنوید، ممکن است بلافاصله به یاد موقعیت‌های بسیار خطرناکی بیفتید که در برنامه‌های تلویزیونی به تصویر کشیده می‌شوند. با این حال، انباشت‌گری لزوماً نباید در ابعاد اغراق‌آمیز و سینمایی باشد تا به مسئله‌ای جدی تبدیل شود که نیاز به رسیدگی دارد. این رفتار می‌تواند از نگهداری وسایل اضافی و به‌دردنخور در کشو یا یخچال شروع شود و تا چیدن جعبه‌ها در راهرو که خطر زمین خوردن ایجاد می‌کنند، ادامه یابد.


علل احتمالی

تمایل شدید به انباشت یا جمع‌آوری اشیاء می‌تواند ناشی از زوال عقل و یا اضطراب باشد. این رفتار ممکن است نشان‌دهنده نیاز فرد به داشتن کنترل بر محیط، یا تمایل به حفظ خاطرات باشد؛ همچنین می‌تواند صرفاً غریزه‌ای ناشی از زوال شناختی باشد.


راهکار

هفته‌ای یک‌بار زمانی را به پاکسازی مختصر اختصاص دهید؛ به خانه عزیزتان بروید و بی‌سروصدا برخی اقلام را خارج کنید. اگر عزیزتان عادت به انبار کردن مواد غذایی دارد، حتماً یخچال و کابینت‌ها را بررسی کنید، زیرا این کار در درازمدت می‌تواند باعث مشکلات بهداشتی شود. اگر عزیزتان به زوال عقل (دمانس) مبتلاست، ایجاد یک کشو یا جعبه پر از اشیاء کوچک و متنوع می‌تواند تمایل او به انبار کردن وسایل را کاهش دهد.


امتناع از پذیرش کمک


علل احتمالی

اگر عزیزتان به‌کلی اجازه نمی‌دهد به او کمک کنید، احتمالاً به خاطر افت سلامت یا افزایش نیازهایش احساس شرمساری می‌کند. همچنین ممکن است نخواهد که شما بارِ این مسئولیت را به دوش بکشید.


راهکار

با عزیزتان صادقانه صحبت کنید تا بتوانید روش‌هایی پیدا کنید که او با آن‌ها اجازه دهد به او کمک کنید. همچنین، مشارکت دادن پزشک یا مشاورِ عزیزتان در این گفتگو می‌تواند مفید باشد.

با عزیزتان صادقانه صحبت کنید تا راهی بیابید که به شما اجازه دهد به او کمک کنید. همچنین، مشارکت دادن پزشک و مشاورِ عزیزتان در این گفتگو می‌تواند مفید باشد. در بسیاری از موارد، ممکن است فرد مورد نظر شما کمک دیگران را راحت‌تر از کمک شما بپذیرد؛ بنابراین، به دنبال گزینه‌هایی مانند مراقبت در منزل یا مراکز اقامتی ویژه سالمندان باشید که می‌توانند نیازهای او را برطرف کنند.


صرفه‌جویی افراطی یا ولخرجی

علل احتمالی

نگرانی سالمندان از اینکه سرمایه‌شان پیش از پایان عمرشان تمام شود، امری رایج است؛ به‌ویژه زمانی که درآمدی ثابت دارند. متأسفانه، این اضطراب گاهی می‌تواند به رفتارهای خطرناکی منجر شود؛ مانند خودداری از روشن کردن دستگاه تهویه مطبوع (کولر) یا تهیه نکردن داروهای ضروری.


راهکار

با همکاری عزیزتان و مشاور مالی او، بودجه‌ای برای «موارد ضروری» تعیین کنید؛ بودجه‌ای که شامل اقلام و هزینه‌های لازم برای حفظ ایمنی و سلامت او باشد. اگر احساس می‌کنید عزیزتان به دلیل ابتلا به زوال عقل (دمانس) تصمیمات مالی نادرستی می‌گیرد، از پزشک او کمک بگیرید.


وقتی صحبت از یادگیری نحوه برخورد با والدین مسن می‌شود، مراجعه به متخصصان اغلب می‌تواند بهترین قدم اول باشد. به عنوان مثال، جوامع زندگی سالمندان دارای اعضای تیمی هستند که سال‌ها با سالمندان و خانواده‌هایشان کار کرده‌اند. این اعضای تیم آنجا هستند تا در مورد موضوعات مربوط به سلامت سالمندان به شما آموزش دهند، نکات ارتباطی ارائه دهند و در صورت نیاز، مراقبت‌های فوق‌العاده‌ای را برای عزیزان شما فراهم کنند.


یافتن مسیری حمایتی رو به جلو 

وقتی وظایف روزانه، ایمنی یا حافظه به دغدغه‌های مداوم تبدیل می‌شوند، حمایت بیشتر از سوی یک جامعه‌ی مراقبت از زندگی با کمک یا مراقبت از حافظه می‌تواند کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد، نه اینکه آن را از بین ببرد. با افزایش نیازهای مراقبتی، محیط مناسب می‌تواند طول عمر و اعتماد به نفس را برای همه افراد درگیر بازگرداند.



قالب های خاص سنگ مصنوعی
فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  مجله چپ چین   |   خرید کتراک   |   فروش تجهیزات ویپ   |   آزمون نظام مهندسی   |   ایکس بادی تهرانپارس   |   خدمات گرافیک و طراحی سایت   |   مجله آشپزی   |   خنک کننده روغن هیدرولیک   |   خرید گونی   |   لیبل رایگان   |   خرید آنتی ویروس   |   بلاگسازان   |   آموزش تصویری حرکات بدنسازی   |   وکیل حقوقی   |   مشاور ایرانی در لندن  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


✕ پکیج همه‌کاره زیبایی طب جامع پکیج همه‌کاره زیبایی طب جامع مشاهده